Zie ook de informatieve artikelen
Wanneer iemand vraagt of ik in beelden of in taal denk, weet ik het antwoord nooit helemaal zeker. Ik ervaar vooral woorden en zinnen, maar een verhaal moet uiteindelijk ook zichtbaar worden in het hoofd van de lezer.
Hoe denk je eigenlijk?
Elke manier van denken heeft bepaalde eigenschappen. Vaak is je denken een combinatie van meerdere van onderstaande mogelijkheden, maar eentje overheerst meestal duidelijk. Het kan een goede oefening zijn, te onderzoeken hoe je denkt.
- Wie denkt in beelden, verbindt zijn gedachten aan plaatjes of bewegend beeld.
- Bij denken in woorden zijn er innerlijke gesprekken. De gedachten komen als woorden en zinnen.
- Wie denkt in abstracte begrippen ziet als het waren ideeën, concepten of principes.
- Mensen die denken in emoties, associëren hun gedachten met bepaalde gevoelens en met sfeer.
- Er zijn mensen die denken in geluiden, de hele dag muziek of ritmes horen en zich afvragen hoe bepaalde stemmen of geluiden zouden klinken.
Taal en concepten
Als ik bovenstaande vraag moest beantwoorden – hoe denk je eigenlijk – zou ik mogelijk antwoorden dat ik denk in woorden en zinnen (taal dus) en een in concepten (complete begrippen en grote lijnen).
Toegegeven, als iemand mij een leuk verhaal vertelt, ‘zie ik het voor me’ en als ik zelf iets bedenk, zie ik ook ‘van alles,’ maar er komen vooral woorden en zinnen. Er is bij mij een sterke verbinding tussen mijn gedachten en de woorden die erbij horen om ze uit te drukken. Misschien dat ik daarom bloemrijk schrijf.
Dat heeft voordelen en nadelen. Ik kan communiceren in woorden en ideeën (de concepten) op een levendige en realistische manier overbrengen. Het opbouwen van een verhaal past ook bij mij, waarbij ik veel aandacht heb voor details. Visuele beschrijvingen zijn echter moeilijker voor mij.
Wat er nog te leren valt
Als je je eigen talenten en uitdagingen ontdekt hebt, kun je ook zien wat je nog wilt leren.
In mijn geval wil ik mij vaker situaties, personages en concepten visueel voorstellen en ze dan beschrijven. Ook wil ik blijven groeien in lateraal denken – beter bekend als ‘out-of-the-box’-denken – zodat ik steeds weer anders tegen problemen en situaties aankijk. Dat resulteert in nieuwe, verrassende benaderingen voor wat al bekend is.
Of ik mijn denkstijl (in woorden, als taal-mens) kan veranderen, moet nog blijken. Het is een uitdaging om ietwat om te buigen naar iets meer beeldend, emotioneel of abstract. Het is altijd goed om te blijven leren. En leuk!
Misschien hoef ik niet definitief te kiezen tussen beeld en taal. Mijn woorden zijn pas geslaagd wanneer ze bij de lezer iets oproepen wat niet letterlijk op de pagina staat.
