Communicatie in geschreven verhalen
In een verhaal communiceert niet alleen het personage. Ook de verteller, de opbouw en wat juist wordt weggelaten sturen wat de lezer begrijpt.
Meer dan de uitgesproken woorden
Een dialoog krijgt betekenis door de situatie eromheen. Een kort antwoord kan boos, onzeker of haastig zijn. Gebaren, stiltes en eerdere gebeurtenissen helpen de lezer om die bedoeling te herkennen zonder dat de schrijver haar volledig uitlegt.
Afstemming op de lezer
Heldere communicatie vraagt om keuzes in woordgebruik, hoeveelheid informatie en volgorde. Een vakterm kan precies zijn voor een deskundige lezer en onnodig ingewikkeld voor een breed publiek. Goed schrijven houdt rekening met wat de lezer al weet en op dat moment moet weten.
Miscommunicatie als verhaalstof
Personages begrijpen elkaar niet altijd. Een verzwegen aanname, dubbelzinnige zin of verkeerd gelezen gebaar kan spanning veroorzaken. Zulke miscommunicatie blijft geloofwaardig wanneer de lezer kan zien waarom beide kanten tot hun conclusie komen.
Communicatie werkt wanneer woorden, gedrag en context elkaar ondersteunen. In verhalen kan goede afstemming duidelijkheid geven en een begrijpelijk misverstand juist beweging veroorzaken.
